Zeer rustige laatste vakantieweek!

Hoi allemaal!

We laten het even goed vooruit gaan dit verslag: Dinsdag 4 januari en Woensdag 5 januari slaan we even over. We hebben deze dagen echt niks interessants te vertellen… gelezen, gerust, tv gekeken, onze grote hoop was en strijk gedaan, …

Dan komen we al heel snel bij Donderdag 6 januari 2010 aan. Welkom bij Kapsalon Hanne en Mathijs!! Onze haren zijn namelijk al redelijk wat gegroeid sinds we hier in Afrika zijn en er is hier in Kasama geen kapper te vinden die onze haren op een deftige manier kan knippen. Het verschil in haarstructuur tussen Afrikanen en Europeanen is zo groot en de kappers hier enkel kunnen vlechten en haren heel kort scheren maar niet onze ‘fijne’ haren in een model knippen zoals ze dat bij ons kunnen dus moeten we zelf een poging ondernemen. Eerst knip ik Mathijs zijn haren bij… maar die eer valt toch volgende keer aan tante lud, want amai, wat een moeilijke klant, ik vind dat ik het toch niet zo slecht gedaan heb voor een eerste keer. Vanachter zijn zijn haren wel wat mislukt maar wie kijkt daar nu naar ?! :-) Dan knipt Mathijs mijn haren, een flink stuk eraf zodat we weer voor een tijdje gesteld zijn!

Just nen echte :)

Veeeeeeeel haar!

Oordeel zelf!

ons zijaanzicht :)

Respect voor kappers want het was echt zweten :)! Maar wie weet met wat oefening hier in Zambia, we kunnen alleen maar verbeteren hé! Het was alleszins zalig om zo gemakkelijk mijn haren te kunnen wassen en uitspoelen! :).

De voormiddag is omgevlogen met al dat kappersgedoe, in de namiddag passeren we nog langs de winkel waar we een heel fijne ontdekking doen voor op school! We vinden hier nooit leuke spelen of spelmateriaal en dan ligt daar plots een hele verzameling in de rekken…zo vreemd! We hebben alleszins al 8 spelletjes aangekocht wat betekent dat we binnenkort een heuse gezelschapspelen namiddag kunnen doen, met een doorschuifsysteem. Tof voor de kinderen want ze kennen waarschijnlijk meer als de helft van de spelletjes niet! En ook leuk als B-plan want met het regenweer hier kan het wel eens goed zijn dat onze spel-plannen af en toe in het water vallen, dus echt tof!

Onze nieuwe spelletjes: vier op een rij, snakes and ladders, zeeslag, domino, chinees schaken, twee varianten van een toren bouwen en dan dingen wegenemen en zorgen dat em niet omvalt (even de naam kwijt :)) en vlooienspel!

Het is weer een donkere avond… maar gelukkig is tante Lud altijd heel op tijd met haar avondeten, zodat de stroompannes niet voor al té veel problemen zorgen!

Vrijdag 7 januari 2010

Een echte Afrikaanse dag! Wachten wachten wachten, zonder al te veel resultaat…

Het begint in de ochtend, we wachten op een berichtje van Mr. Patel want de rolstoelen zouden deze voormiddag tot in de stad worden gebracht en dan zouden we ze naar de school kunnen brengen, waarmee dit rolstoel-project afgehandeld is. We horen niks en de manager van de ‘farm’ neemt zijn gsm niet op. Dan maar rechtstreeks naar de grote man maar Mr. Patel weet ons te vertellen dat de rolstoelen pas ’s avonds worden opgehaald en we er dus zaterdag ochtend mee naar de school kunnen…

Intussen is het al 11u en wachten we op de loodgieter die Margaret voor ons geregeld heeft en om 12u moet komen. De kraan van onze douche is het namelijk aan het begeven en onze wc loopt ook regelmatig door… maar als er om 13u nog geen loodgieter is en na ons middag eten om 14u nog niet, gaan we maar naar Lud. Weer typisch Afrikaans… afspraken nakomen is hier heel moeilijk :-).

In de namiddag geraken we dan wel nog bij Claire, een Engelse die hier al heel haar leven woont en ook safari’s en dergelijke organiseert. Ze bekijkt onze reisplannen naar Zanzibar en Malawi en geeft ons hier en daar wat tips. Tof! Binnenkort moeten we zeker voor Zanzibar toch enkele zaken beginnen te reserveren want het festival (9-13 februari) zal snel daar zijn! We zullen dan waarschijnlijk eerst een dag of 2 in Dar es Salaam blijven, want de trein (waar we vorig jaar 52u hebben opgezeten) vertrekt ofwel een paar dagen te vroeg ofwel een paar dagen te laat, waardoor we dan een deel van het festival zouden missen. Na die twee dagen zouden we dan de oversteek maken naar Zanzibar voor het festival!

Zaterdag 8 januari 2011

Vroeg op want gisteren hebben we met Mr. Patel afgesproken dat we het vervoer van de allerlaatste rolstoelen rond 9u mee gaan begeleiden naar de school. We gaan nog eens met de fiets tot in het centrum, een heel avontuur zoals altijd. Vooreerst is onze fietsconditie volledig verdwenen, dat gaat serieus pijn doen als we terug elke dag op en neer naar de school moeten! De zandwegen liggen er ook veel slechter bij door de vele regen en onze fietsen blijven maar aftakelen. De banden moeten voor elke rit opgepompt worden, dus misschien moeten we deze toch nog eens nakijken voor de school terug begint en Mathijs zijn trapper valt er elke 100m ongeveer volledig af omdat de bout al helemaal afgesleten is.

Dus het duurt een tijdje voor we eindelijk bij Mr. Patel aankwamen. Hij is nergens te zien dus bellen we voor info. Oh ja, juist ja, hij was vergeten te verwittigen dat de rolstoelen gisteren niet in de stad zijn geraakt… dus komen ze vandaag door de dag ergens…aangezien we toch in de stad zijn doen we nog wat inkopen en we vinden een schroef om Mathijs zijn trapper vast te zetten maar geven onze fiets toch mee met Lud die toevallig passeert met de pick-up, handig toch :). Intussen krijgen we telefoon van Mr. Patel dat de rolstoelen zonder zijn weten blijkbaar gisteren avond al op de school zijn afgeleverd. De directeur heeft voor ontvangst getekend en daarmee is het rolstoelproject dus afgerond. Benieuwd hoe de laatste rolstoelen er uit zien! Maandag meer hierover!

Terug bij Margaret wandelen we nog even langs het huisje van Alice (doof meisje dat samen met haar zoontje vanuit België gesteund wordt en waar tante Lud een huisje voor aan het bouwen is). Een heel tijdje terug hebben we hier al eens een foto van getrokken en hier volgt de vooruitgang:

De muren zijn bezet, de vloeren gelegd, de buizen voor de elektriciteit zijn in orde en de buitendeuren en ramen staan er in. Er moet nog heel wat gebeuren (water aansluiting, binnendeuren, kranen, meubilair, …) maar er is ook echt wel al veel veranderd wetende dat het 4 weken heeft geduurd voor dat de schrijnwerker wou komen om de deuren in te zetten en dat hij voor het inzetten van 4 deuren meer dan één dag nodig heeft… en dan nog een deur die scheef hangt :). Bouwen is hier echt een heel gedoe! Maar er wordt werk van gemaakt en we hopen dat het tegen Pasen klaar is en Alice er dan in kan… tante Lud blijft alleszins beetje bij beetje het huisje in orde maken!

In de namiddag heeft Mathijs zich bezig gehouden met het maken van onze fietsen terwijl ik dit verslagje ineen heb geflanst :).  Onze banden hadden zoals verwacht een gat hier en daar, maar omdat we geen materiaal hadden heeft Dixon Mathijs even meegenomen naar een paar fietsenmakers op de grote baan, en daar is alles in orde gemaakt. Benieuwd hoe lang het gaat houden! Na de fietsenmaker heeft Mathijs ook nog zijn eerste Afrikaanse rijervaring gehad, want Lud haar auto moest van de garage terug naar huis.

’s Avonds eten we lekkere gevulde champignons: hesp, groene peper, ei en bieslook en dan rijst erbij, heel lekker!. Als je hier langs de weg loopt kan je de voorbije week echt overal champignons kopen in alle maten, maar ze smaken dus wel goed (af en toe een beetje zand, maar dat hoort erbij…)! Na het eten valt naar goede gewoonte de stroom weer uit en lezen we nog een beetje en spelen nog wat gezelschapsspelletjes voordat we tussen 2 buien door naar ons eigen huis wandelen. 

Zondag 9 januari

Zondagmorgen: ontbijt, douche en kamer wat poetsen (want er lag weer een zandbak op de vloer door alle modder die we altijd mee binnenbrengen als het regent)! ’s Middags eten we een lekker gebraadje met patatten, Belgische kost :) Er moet weer een band vervangen worden waar Mathijs zich achter zet en we maken de blog nog af en zwieren die nog eens op internet :)

Dat was het voor deze week, niet veel speciaals zoals jullie kunnen zien… maar vanaf maandag hopen we weer verschillende leuke avonturen te beleven met de kinderen en jongeren op de school. Het gaat weer een hele aanpassing zijn maar met onze nieuwe ideeën en spelen kijken we er heel hard naar uit!

Groetjes en tot volgende week!

Mathijs en Hanne

Lui lekker Nieuwjaar ! Gelukkig Nieuwjaar iedereen!

Dinsdag 28 december 2011

Een heel gewone, rustige vakantiedag. In de voormiddag moet er gestreken worden, onze was is eindelijk nog eens gedaan geraakt :) dus zet ik me aan de strijk terwijl Mathijs de blog online zwiert.

In de namiddag stel ik nog een spelletjeslijst op met alle spelen die ze al kennen en alle spelen die we in de vakantie hebben voorbereid. Zodat ik volgende week gemakkelijk een nieuw weekprogramma kan opstellen. Jaja, de vakantie begint te korten!

Woensdag 29 december 2011

We ondernemen nog eens een poging om de nodige banden te verzamelen voor de rolstoelen, maar op het lokale fietsenmarktje in Kasama is niks te vinden. De bandenmaat die wij zoeken is te klein… we vrezen dus dat we de rolstoelen met die maat (zijn er normaal 4) gewoon zonder goede banden naar de school laten terug brengen, en dan als we zelf langs Lusaka (hoofdstad) passeren, brengen we de juiste banden mee en kunnen we deze er nog zelf op leggen.

We printen nog wat foto’s af die we in het dorp (Kabanda) genomen hebben om cadeau te doen aan de mensen daar… de volgende die dan richting dorp gaat, kan ze mee nemen!

Het is verder een heel rustige namiddag… we vertrekken onmiddellijk na het avond eten terug richting Margaret om onze valies te maken want morgen vertrekken we richting Mpulungu om daar aan het Tanganyika meer Nieuwjaar te vieren!

Donderdag 30 december 2011

Het uur van vertrek werd gisteren tot na de middag uitgesteld dus slapen we op ‘t gemakje uit en we zorgen dat we tegen de middag bij tante Lud zijn. Pannenkoekjes bakken en koffer van de pick-up inladen en tegen 14u vertrekken we richting Mpulungu. Best krap zo met vier achter in de auto (Mathijs, Stella, Patrick en ik) maar de weg is uitzonderlijk goed dus gaat het best vlot vooruit. Tegen 17 u arriveren we op onze locatie.

Amai, wat een uitzicht!

Dit gaat echt genieten worden de komende dagen en het is hier een pak warmer dan in Kasama… zalig! Er wordt nog een avond duik genomen en dan eten we rijst in de wok met kip in pindasaus…hmmmm! Op tijd naar bed want de reisdag was toch best vermoeiend.

Vrijdag 31 december 2011  - oudjaar

Niet zo geweldig goed geslapen in onze chalet/hut maar dat wordt overdag goed gemaakt. In de voormiddag een frisse duik in het water. Oudjaar/Nieuwjaar vieren met 25-30°C, best vreemd maar heel aangenaam! In de voormiddag wordt er goed gezwommen en af en toe in de hangmat met een goed boek en een zalig uitzicht… meer moet je niet hebben!

We proberen in de namiddag nog wat foto’s te maken maar de zon laat ons een beetje in de steek, het lijkt alsof er een geweldig onweer zit aan te komen, dus we nemen nog snel een duik voor we ons terug omkleden.

Toch enkele leuke kiekjes kunnen maken:

De kleine houten onstabiele steiger :)

Spelen met de 'special effects' van de camera, leuk resultaat al zeg ik het zelf.

Waaw ...

Het onweer breekt uiteindelijk toch niet door, dus we kunnen rustig spaghetti eten en wat babbelen. Tegen 20u30 zijn de kinderen al stikkapot van de hele dag in het water te liggen en ook wij zitten allemaal al te gapen… maar ze zijn vastberaden om toch tot 24 u op te blijven. Dus besluiten we om maar een handje te helpen en hen voor te liegen dat het al bijna middernacht is… (hier in het donker langs de waterkant is het verschil toch niet te merken).

Dus om 21u schieten we enkele pijlen vuurwerk af die Dixon voor de gelegenheid bij had en we wensen elkaar gelukkig Nieuwjaar en klinken met een lekker drankje. Waardoor de kinderen om 21u15 in hun bed liggen. Of ze geloofden echt dat het al middernacht was…of ze speelden het spelletje mee omdat ze zo moe waren dat ze eigenlijk toch liever naar bed wilden gaan, ik weet het niet maar de volgende morgen deden ze allebei alsof ze nog zoooo moe waren want ze hadden veel te weinig geslapen :), hilarisch toch die twee! :)

Dixon en Lud waren ook moe dus zij hielden het ook voor bekeken en dan zijn Mathijs en ik maar naar de Nsaka getrokken (open hut aan de waterkant vlak langs het meer) om daar gezellig met z’n tweetjes in het kaarslicht te genieten van de stilte en de omgeving. Om 24u hebben we nog één pijl vuurwerk de lucht in zien gaan vanuit het stadje maar verder bleef alles rustig.

Een heel andere maar best gezellige manier om het nieuwe jaar in te gaan!

Zaterdag 1 januari 2011

Om 8u wordt er al op onze deur geklopt, we gaan vroeg de stad in om vis te kopen… pijnlijk aangezien wij de enige zijn die echt tot over middernacht zijn opgebleven :). De auto in, richting vismarkt. We mogen niet te dicht in Dixon zijn buurt komen want vanaf het moment dat ze ons zien, gaat de prijs van de vis de hoogte in…typisch!

Overal vis, overal bootjes…speciaal sfeertje en speciale geur :).

Veel volk, veel vis, veel stank :) ... een apart sfeertje!

Een berg kleine visjes, zo klein dat ze zelfs mosquito netten gebruiken om ze te vangen!

We kopen ons lekkere verse vis en gaan dan op zoek naar een bootje om ons terug naar ons verblijf te brengen. Wiggel waggel in zo’n klein houten bootje…maar zalig genieten op het rustige water!

Ik leg me nog even terug neer want de nacht was weer redelijk slapeloos, terwijl Mathijs zich in het water smijt en daarna onder de nsaka in de hangmat te vinden is met muziek in de oortjes, een goed boek en een geweldig uitzicht!

’s middags eten we onze verse vis met verse rijst en verse zoetzure saus met als dessert verse Ananas…. Hmmmmmmm!

In de namiddag trekt het lekker warme water ons opnieuw aan en de rest van de tijd is rusten…lezen…genieten.

Best vreemd maar best zalig om zo nieuwjaarsdag door te brengen!

’s avonds soep met een boterham en we spelen nog gezellig ‘Monopoly deal’ (nieuw gezelschapspel) tot het tijd is om onze oogjes toe te doen.

Zondag 2 januari 2011

Het is al tijd om terug naar Kasama te gaan, ons verblijf hier is omgevlogen!

Nog snel een ochtend duik en dan inpakken en wegwezen. Dixon heeft nog 122 (!) kleine verse visjes gekocht om in te vriezen en langs de terugweg pikken we nog verschillende soorten paddenstoelen op.

Als we terug zijn moeten uiteraard al deze vissen zelf worden schoongemaakt. Een heel karwij waar Mario en Mathijs zich samen aan zetten… wat hebben wij toch geluk dat we in België gewoon maar in de winkel mooi afgewerkte filetjes kunnen kopen!

vis schoon maken...

Zoek het verschil :), stinken dat die vis kan doen... maar Spot vindt het anders een heerlijke geur!

De kinderen zitten alweer voor de tv, typisch :). Het avond eten is net klaar als de stroom weer uitvalt… Nshima met stoofvlees en groene groenten. Het is al even geleden dus het smaakt best :). Als de stroom terug is kijken we met z’n allen naar ‘Alice in Wonderland’ en als de film gedaan is, is het hoogtijd om te gaan slapen!

Maandag 3 januari 2011

De laatste schoolvrije week is ingegaan, dus het wordt tijd om ons takenlijstje van de vakantie af te werken. We hebben niets speciaals gepland en zien wel wat we vandaag gedaan krijgen. Mathijs slaapt vandaag een beetje uit (kan ook eens goed doen :)) terwijl ik me weer aan de wekelijkse blog zet, foto’s sorteren, … en hopen dat de blog straks weer online gezwierd kan worden!

Zo, dat was het voor deze week… het was voor ons een lui-lekker-nieuwjaar, we hebben er van genoten en hopen van jullie hetzelfde!

Beste wensen voor het nieuwe jaar !

Tot volgende week.

Groetjes,

Hanne & Mathijs

Puppies, Kerstmis en rolstoelen!

Hoihoi!

Hier zijn we weer met een verslagje van de voorbije week! Het laatste bericht van 2010, enjoy!

Woensdag 22 december

Leuk nieuws! Spot (een van de honden van Lud) heeft gisteren puppies gekregen!  Het zijn er acht geworden, drie bruine en vijf witte!  Voorlopig komen we nog niet te dicht in de buurt, dus het is nog raden naar het geslacht.  Ook leuk nieuws voor ons: Margaret wil ook twee puppies, dus binnen een maand zoiets hebben we hier ook twee hondjes rondlopen! :)

De 8 puppies bij de mama! Schatteeeuugg! :)

De voormiddag besteden we aan geregel voor onze internationale namiddag.  Vermits we hier geen ‘EVS-training’ krijgen zoals alle andere vrijwilligers in Europa (een beetje het nadeel van in Afrika te zitten) willen we zelf onze internationale connecties wat uitbreiden en de vrijwilligers/werklui in en rond Kasama wat samenbrengen.  We drukken onze affiche af, en maken er een deel kopies van en wandelen naar Thorn Tree waar we de namiddag zullen houden om nog wat dingen af te spreken. 

De affiche voor onze eerste internationale namiddag!

We zullen zien hoe het loopt en of er wat volk op af komt en dan kunnen we eventueel in de toekomst nog wel eens iets gelijkaardigs doen (eventueel rond 12 maart, de internationale jeugddag).

De namiddag is verder rustig, en tegen 16.00u vertrekken we richting de Vedders. Zij houden elk jaar rond kerstmis een kerst-spel voor hun vrienden. We zijn nog best wel met een hele bende, en we beginnen met het zingen van een aantal kerstliedjes met Marco (vader Vedder) die voor de begeleiding op piano zorgt.  Daarna verdelen we ons in 3 groepen en spelen we een spel: uitbeelden/tekenen/omschrijven van een aantal taferelen die te maken hebben met Kerstmis. 

Kerstliedje zingen met de hele bende.

Daarna leest Daniël, de oudste zoon van de Vedders een kerstverhaal voor, waarbij een aantal van ons ook een stukje moesten voorlezen, wel leuk gedaan!  Afsluiten deden we met nog een liedje en een boodschap van Marco (missionaris, dus redelijk religieus getint).  En daarna: brownies! :) (door Lud gebakken, en die brownies beginnen toch wel stilaan onze favoriet te worden! :))  We zetten ons in de zetel met Johanna en Tirza en babbelen nog gezellig wat.  Plots komt het voorstel van Marco, Daniël en Tabillah (oudste dochter) om een matchke voetbal te spelen in de tuin, daar zeggen Hanne en ik natuurlijk geen nee tegen! Iedereen was best actief, en na afloop was iedereen toch best moe (en ferm bezweet :)) maar het was heel tof! (en Hanne haar ploeg won met 3-2 :))

Donderdag 23 december

Voor wie het zich nog herinnert, een hele tijd geleden hebben we de rolstoelen van de school naar de suikerplantage van de Indiër Patel gebracht om ze te laten maken.  Wel, na al onze telefoontjes en sms’jes en nog meer telefoontjes hebben we nog eens gebeld en zowaar: de rolstoelen zijn bijna klaar!  Deze morgen zouden we naar de plantage rijden om de rolstoelen te bekijken en ze eventueel al mee te nemen naar de school.  We rijden ’s morgens naar het tankstation van Patel, en daar krijgen we te horen dat de verantwoordelijke er vandaag niet zal zijn, maar we zouden wel naar de plantage gaan om de rolstoelen al eens te bekijken.  Op de plantage wordt ons meteen duidelijk dat wanneer de grote baas er is, de mensen plots in actie schieten (er zitten er een aantal gewoon tv te kijken terwijl ze aan de rolstoelen bezig zouden moeten zijn, en die krijgen een serieuze uitbrander van Patel :)).  De rolstoelen die al gemaakt zijn zien er niet slecht uit. Een aantal nieuwe onderdelen gemonteerd, enkel de banden blijken nog niet nagekeken, wat wel minder is.  We krijgen te horen dat ze dat nog zullen doen, maar dat wij voor de onderdelen moeten zorgen (daar gaan we dan zo snel mogelijk werk van proberen te maken). 

Bij ons vorig bezoek hebben we een rondleiding gekregen in de fabriek, en Patel wil ons nu de rest van de plantage wel laten zien (of toch een stuk, want 800ha is een beetje teveel om helemaal te bekijken!).  We rijden met de jeep tussen het suikerriet door, naar een stuwmeer. Ze hebben hun eigen dam gebouwd voor hun watervoorziening.  Best een mooie omgeving! 

Een stuk van het meer met rechts de 'nsaka'. Mooi!
(en hopelijk een kampeerplaats voor ons wanneer het mooi weer wordt!)

Een van de velden met op de achtergrond een stuk van de sproeiinstallatie

We zouden hier wanneer het beter weer wordt wel eens willen komen kamperen! (en met kano’s varen, en wie weet wel met de jetski die we hebben zien staan :))  Voor de rest toont hij ons nog de sproeisystemen (zij hebben de Mercedes-Benz onder de sproeisystemen volgens Patel :)).  Met een straal van 500m kunnen ze zo best een groot veld besproeien en bemesten.  Op het moment gebruiken ze ‘maar’ 320 van de 800ha wegens een tekort aan water, maar die oppervlakte blijft toch best nog wel groot! 

Na de rondleiding terug naar Kasama en we spreken af dat we vrijdag de afgewerkte rolstoelen zullen ophalen en naar de school brengen als hun truck naar de plantage rijdt.

In Kasama nog op zoek naar een paar chitengés in Chico Manino Market en dan terug naar huis.  Voor de rest van de avond houden we ’t rustig, een laat-namiddag-dutje, nog wat lezen…

Vrijdag 24 december

’s Morgens vroeg op om te bellen naar de verantwoordelijke van onze rolstoelen.  Die neemt (zoals al zo vaak gebeurd is) niet op.  Dus bellen we naar Patel en even later krijgen we te horen dat de rolstoelen onderweg zijn.  Wij snel ons fietske op (en amai, het was precies weer even geleden!) en door de regen richting tankstation.  Even later is de truck daar: 5 rolstoelen, 19 wandelrekjes en 44 krukken zijn volledig hersteld (ijzerwerk, remmen, banden, rubberen stoppen van de krukken).  Dit is dus nog niet alles, maar toch al mooi voor een eerste lading.  In de truck richting school waar de head teacher en een aantal leerkrachten ons opwachten.  Zij zijn ook tevreden en zijn ons al heel dankbaar! 

Een herstelde rolstoel.  De voetsteunen  (in het grijs) is door de mensen op de plantage bijgezet. 
Het zag er heel stevig uit en wel deftig gedaan!

Hopelijk vinden we de overige onderdelen snel zodat we dit project kunnen afronden!  Rond de middag komen we terug, eten iets en maken ons klaar voor kerstavond.  Al zijn we niet echt in de kerst-stemming: zo gek weer (als we horen dat ze thuis de meest witte kerst hebben sinds 1964…), geen echt kerst-diner en geen pakjes. Ze delen de pakjes hier pas uit op kerstdag, heel erg vroeg in de morgen… Het was voor ons dus een gewone avond zoals we er al meerdere gehad hebben met kip en nshima.  We zijn niet heel lang gebleven, en hebben ons bij Margaret dan nog in de zetel gezet met iets lekkers en nog een filmpje gekeken.

We hebben toch nog een pakje opengemaakt dat ons met de post bereikt had, en daarin zaten 12 heel leuke kerstboomversieringskes, 2 coole mutsen en snoepstengels!

Hanne de kerstvrouw :)

Rudolph :)



Wij met onze coole mutsen bij onze geïmproviseerde kerstboom :)

Zaterdag 25 december: Kerstdag

Om 6.30u opstaan op Kerstdag, wie verzint zoiets?  Maar Stella en Patrick willen zo vroeg mogelijk hun cadeaus opendoen, dus wij maar tegen 7.30u richting Lud.  We zouden namen trekken en dan zou ieder telkens een cadeautje krijgen, maar in plaats van rustig één voor één de cadeautjes op het gemakje open te doen wordt er ferm gejaagd om het vooruit te laten gaan. Dat maakt het ook wel minder gezellig, en het daglicht zorgt ook voor een heel andere sfeer…  Maar het pakjes opendoen vonden Stella en Patrick alleszins geweldig! :)

Veel pakjes onder de kerstboom!

Hanne en ik met onze nieuwe petten :)

Na de pakjes ontbeten met lekkere zelfgemaakte croissants en chocoladebroodjes!  De voormiddag is verder nog rustig (wat wil je als je om 6.30 op moet :)) en voor het middageten is er, jawel: kalkoen!

De namiddag en avond zijn ook rustig, misschien wel iets te rustig… We kijken nog een kerstfilm en besluiten dan om toch maar te gaan slapen.

Zondag 26 december

Het gevolg van zo vroeg op te moeten staan op kerstdag: gisterenavond geen wekker gezet met als resultaat dat we pas om 11u opstaan :) maar het deed wel deugd om wat langer te slapen!

Vanmiddag verwachten we bezoek bij Margaret voor nog een kerstmis-etentje.  Voor het bezoek arriveert zoeken we nog snel enkele takjes om onze snoepstengels en kerstfiguurtjes op te hangen zoals ons de instructies waren mee gegeven in het pakje :).

Zie hier nog eens onze geïmproviseerde kerstboom :)

Lud komt met Stella en Patrick, verder komt Judith nog en ze brengt hoog bezoek mee uit Denemarken :) Haar dochter Karen Lukupa (ook te vinden op youtube :)), een Deense zangeres en Nikolas (waarvan we de achternaam even niet meer weten), een tv-chef-kok, beiden best wel bekend in Denemarken!  Het eten was gepland om 13u, uiteindelijk werd het 15u (door het verslapen van Margaret en door de stroom die niet echt meewerkte :)), maar het was heel gezellig om met de verzamelde bende te babbelen!  Het eten smaakte en iedereen is vertrokken rond 17.30u.  Voor de rest van de avond zijn we nog bij Margaret gebleven, hebben ons een beetje pasta met kaassaus en hesp gemaakt en nog ’n filmpje gekeken.

Maandag 27 december

Vandaag is het Hanne haar verjaardag!!!  Bij gebrek aan mogelijkheden om het echt te vieren stellen we dit nog even uit…

Hanne en het birthdaypeanutbuttercookie :)

We hoorden gisteren opnieuw van Karen (nadat we er door een aantal mensen van het Peace Corps al op gewezen waren) dat er in februari een best groot en interessant muziekfestival is op Zanzibar, dus wie weet (de kans wordt met de dag groter) zullen we in februari een weekje op Zanzibar vertoeven en daar nog een beetje deftig vieren :)  De ‘verloren’ schooltijd zullen we dan inhalen op zaterdagen, vermits de kinderen dan ook helemaal alleen gelaten worden, en ze het dus zeker wel niet erg zullen vinden om ons op zaterdag ook te zien!

We gaan vanavond wel de pizzeria in het centrum proberen (vermits Hanne zo gek is van Italiaans :)).  Naar het schijnt zijn de pizza’s daar niet slecht!

Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan om een lift van Lud naar het centrum te krijgen om op zoek te gaan naar de onderdelen die we nog nodig hebben voor de rolstoelen.  De tuinstoelen vinden we al vrij snel in één van de vele winkeltjes langs de weg, en na een stop bij de bank kunnen we ze ook kopen (niet dat ze zo duur waren, maar we moesten gewoon ook langs de bank :)).  We zetten de stoelen eerst af bij het tankstation van Patel, en wandelen dan naar de plaats waar alle minibusjes samen staan.  We moeten richting Tazara (de buurt waar het treinstation van de Tazara-trein is en waar er ook een soort markt is) en die busjes zijn dan het goedkoopst (6000 Kwacha, ongeveer 1€), maar niet per se het snelst.  Wij hebben geluk want ons busje vertrekt snel.  We vinden in Tazara 10 binnenbanden van de ene grootte, maar we hebben er ook nog 8 nodig van een kleiner type.  Die vinden we echter niet, dus daar moeten we nog eens naar op zoek gaan!  We tikken ook nog 2 leuke chitengés op de kop en nemen een busje terug naar het centrum.  Daar passeren we nog langs de Shoprite voor wat eten en drinken en een taxi terug naar huis. 

De namiddag is verder nog rustig, en ’s avonds nemen we met best al veel honger de taxi naar het centrum.  We bestellen een pizza, wachten een half uurtje (viel goed mee :)) en de pizza’s waren daar.  Het smaakte best wel, maar er lag geen tomatensaus op de pizza, vreemd toch?  Maar we hebben het eens geprobeerd en het was niet slecht!

Dat was het even voor nu!  Het volgende bericht zal pas voor na Nieuwjaar zijn!  Dus we willen nu alvast iedereen een fijne en gezellige overgang van oud naar nieuw wensen en een heel gelukkig Nieuwjaar voor jullie allemaal!

Heel veel groetjes!

Mathijs & Hanne

Mwalileni Chiminshi Minshi --- Mwalileni Mwaka Upya !

Hey allemaal,

Ook wij wensen vanuit Kasama graag iedereen hele fijne feestdagen toe!

Zalig kerstfeest en een gelukkig Nieuwjaar!

Geniet van een hopelijk witte kerst!

Wij zullen hier zeker en vast goed genieten van de kerstdagen en de overgang in het warme Kasama!

Heel veel groetjes!

Hanne en Mathijs 

Tante Lud, Dixon, Stella en Patrick!

Het Echte Afrika!

Hoi allemaal!

Hier volgt een verslag van onze verkenning van het echte Afrika! :) (of toch iets wat er heel dicht in de buurt komt schatten we zo :))

Maandag 13 december 2010

Jaja, we zijn er in geslaagd om een afspraak te maken met Luke om de koffieplantage te bezoeken. We gingen om 10u vertrekken dus wij zaten mooi klaar maar uiteindelijk is het 12 u voor Luke ons oppikt. Een uurtje later arriveren we op de plantage. We krijgen in een speed tempo een rondleiding op de plantage. De uitleg is heel interessant maar Luke (Brit) spreekt af en toe wat snel en is een beetje gehaast want hij heeft nog veel werk. Toch genieten we van het zicht, de natuur en we pikken redelijk wat op van het koffie-proces.

De één-jarige koffieplanten op de voorgrond, en op de achtergrond de oudere planten,
die ergens rond maart zullen geoogst worden.

Het blijft vreemd dat er zich best een grote plantage schuil houdt in the middle of nowhere :). Luke moet dan nog wat zaken regelen en nog wat dingen op de plantage bekijken en dus wandelen wij nog wat rond op de plantage waar we in een perzikenboom plots een soort kameleon ontdekken. Best grappige en mooie beestjes. Ze bewegen ook heel traag waardoor we voldoende tijd krijgen om het beestje eens goed te bezien :).

Op de plantage heeft zich verder ook een hele boerderij ontwikkeld met geiten, kippen, varkens, koeien en ezels… jaja, een heel bedrijfje.  De mest van deze dieren wordt dan weer gebruikt om te mengen in de kunstmest die ze gebruiken.  De bodems rond Kasama zijn over het algemeen niet erg vruchtbaar, waardoor het gebruik van kunstmest een must is.  Tussen de koffieplanten in planten ze verder nog stikstoffixerende planten, om het stikstof gehalte in de bodem wat te verhogen, en er staan ook her en der wat grotere bomen schaduw te maken voor de koffieplanten.  De koffieplanten zijn immers van nature uit schaduwplanten, en hier elke dag in de vlakke zon staan is dus niet iets wat ze normaal zouden willen :).

’s Avonds nog winkelen voor eten en croque monsieur maken… en dan gezellig in de zetel kruipen voor ‘Eat, Pray, Love’. Als de film gedaan is, is het hoog tijd om te gaan slapen :).

Dinsdag 14 december 2010

Een rustige dag. Onze strijk gedaan… mailtjes gekeken… boek gelezen… onze kerstkaartjes gaan afgeven bij de Vedders (Duitse familie die we vaak zien en ook twee Duitse meisjes die hun kinderen lesgeven. De meisjes (Johanna en Tirza) hebben onze leeftijd en we komen er heel goed mee overeen) … ’s avonds bij Margaret nog wat Monopoly-Deal gespeeld en Afrikaanse muziek geluisterd.

Woensdag 15 december 2010

Weer een heel rustige vakantiedag. We maken wat kerstmailtjes en versturen hier en daar nog wat en lezen en rusten en …. Mathijs maakt ook Chiconco (zelf gemaakte pindakaas door dus verse apennootjes te malen tot het een kleverige massa is, lekker!). Hij krijgt hulp van Mario en van een oude vleesmolen die tante Lud nog ooit van Lei en Gerda heeft gekregen, het komt nu dus toch nog goed van pas :). 

De oude vleesmolen die we gebruiken om de pindanoten te vermalen. Hard labeur! :)

Donderdag 16 december 2010

Voor de kinderen de laatste schooldag dus we willen frietjes gaan eten in Kasembo en dan ook wat zwemmen in de namiddag… maar als we bellen blijkt dat ze net het zwembad aan het laten leeglopen zijn :s… Dan maar frietjes van de lokale supermarkt… maar ook daar geen geluk, geen frietjes te krijgen vandaag…. Niet zwemmen en geen frietjes, man man, valt dat even tegen :). We kijken dan in de namiddag maar even tv want op BVN is er plots de ‘Allerslimste mens ter wereld te zien’, zalig :). De kinderen mochten als alternatief bij de Vedders gaan spelen en die gaan we rond een uur of 5 ophalen.

’s Avonds pakken we onze valies want morgen gaan we voor 4 daagjes naar het echte Afrika… het dorpje KABANDA is het geboorte dorp van Dixon en hier hebben Dixon en Lud dus nog een hut waar we enkele dagen gaan slapen…. Spannend! :).

Vrijdag 17 december 2010  - KABANDA, Dag 1

Op tijd op want om 10u moeten we – best gepakt en gezakt – aan het minibusje zijn. We hebben twee soorten gedroogde vis, vers vlees, kool, suiker en olie mee om af te geven aan de familie van Dixon. We mogen namelijk dit hele weekend bij hen blijven eten en nemen dus in ruil enkele ingrediënten mee. Suiker en olie is bijvoorbeeld iets wat ze in het dorp niet hebben of kunnen krijgen, dus ze zijn heel blij als ze dat nog eens in huis hebben!

Om 10 u zijn we (Mathijs, ik, Mario en Patrick) aan de bus…

Onze geweldige bus :)

die om 12u gaat vertrekken maar pas om 14u15 uiteindelijk vertrekt. Hier begint het dorpsleven legt Mario (oudere broer van Patrick, 24jaar en studeert aan de universiteit in Lusaka. Het is al 2 jaar geleden dat hij nog in het dorp is geweest, hij vormt onze ideale gids :) ) uit: wachten wachten wachten, dat is het dorpsleven. We zijn dus heel blij als het busje eindelijk vertrekt.

Een goede twee uur later zijn we daar. Nog een redelijke afstand wandelen tot aan onze hut. We installeren onze spullen en keren terug (5 min wandelen) tot aan de hut van Dixon zijn zus en de rest van de familie. Zij zijn onze dichtste buren, want in het dorp woont iedereen op redelijke afstand van elkaar.

Achteraan onze slaaphut en vooraan de hut gebruikt om te koken.

We nemen een bad met lekker fris water :). Grappig om zo in de natuur te staan ‘douchen’ met een blauwe hemel en een ondergaande zon :) maar het doet wel deugd!

Hanne in de badplaats (icisasa). Een waskom op een aantal stokken, omringd door een rieten afsluiting.
Douchen in openlucht!

We worden echt als gasten onthaald, krijgen in een aparte ruimte eten want zo hoort dat als bezoekers van een reis aankomen. Lekkere Nshima met het vlees dat we meegebracht hebben en vis en kool. We praten nog wat na en zitten gezellig rond het vuurtje waarmee er gekookt werd. Het is tijd om terug te keren naar onze eigen hut want het begint aardig te bliksemen. We zijn net voor de regen bij ons en kruipen ons bedje in… tot het onweer serieus losbarst en we worden opgeschrikt door een regenvlaag op ons bed :). Het nieuwe dak van onze hut blijkt nog niet bestand tegen zulke hevige regen en dus is het einde van onze bed al snel vrij nat. Gelukkig mindert de regen en vallen we nog redelijk op tijd in slaap. Afrika he :-).

Zaterdag 18 december 2010 – KABANDA, Dag 2

Een boterhammeke als ontbijt en een leuke boom uitkiezen om naar de wc te gaan, want de latrine (wc die ze hier gebruiken = gat in de grond, ‘icimbusu’ in het Bemba) vinden we toch maar niets. Het zit er altijd bom vol spinnen, dan verkiezen we de gewone natuur :).

Als we onze tanden staan te poetsen komen Mario, Patrick en Winston (alle drie broers) ons al tegemoet aan onze hut. Ze hebben geroosterde apennootjes en geroosterde Cassave bijn hun ontbijt van die dag. Verder hebben ze ook een typisch drankje bij: ‘Umunkoyo’.  Een drankje van water en het is een beetje zoals bier gebaseerd op het gisten van gierst . Speciaal smaakje, maar met een beetje suiker is het best lekker! (Hanne vindt het maar niets :))

Als we iets later bij de familiehutten aankomen, is er een vergadering aan de gang. Een tijdje geleden is er een nonkel gestorven en volgens de traditie hoort het dan dat de naam van deze nonkel wordt doorgegeven aan iemand anders. Veel (oudere) familieleden dus de ideale gelegenheid voor een nieuwe familiefoto.

Een groot deel van de familie samen.  In het midden in het rood: Mario die ons heeft rondgeleid in het dorp. Links van hem Patrick (blauw shirt) en daar nog rechts van Winston, de broer van Patrick en Mario.

Deze foto kunnen we dan later als geschenk terug bezorgen, er wordt hier namelijk niet elke dag een foto getrokken van de dorpsfamilie!

We wandelen met Mario het ‘dorpscentrum’ in en gaan in de Kliniek iets afgeven. De kliniek is heel basic en er is dus niet veel apparatuur te zien. Toch is dit een kliniek die bezocht wordt door mensen uit de omliggende dorpen van zo’n 50 km in de buurt. We wandelen verder naar de rivier en genieten van het uitzicht en de stilte.

Op de terugweg zien we in het gras nog net een slang wegkruipen… toch goed uitkijken als we hier door het gras lopen! We plukken een verse mango uit de boom (lekker!) en komen op onze terugweg een leerling van onze school (Chileshe Chepela) tegen. Echt heel vreemd want we hadden er geen idee van dat hij hier in Kabanda woont. Al snel merken we dat het lang geleden is dat we nog gebarentaal hebben gesproken! En zeker nu we van Mario beetje bij beetje enkele begroetingen in Bemba leren is het best verwarrend, al die talen door elkaar. Hij is heel bij ons te zien, we babbelen wat en trekken ook met hem en zijn broertje en zusje een foto.

Chali in het midden met z'n jongere broer en zus.

lijkt dat zijn moeder geen gebarentaal spreekt en ook zijn broertje en zusje niet veel… hij moet dus stille vakanties mee maken hier bij zijn thuis… Communiceren moet toch moeilijk zijn voor hem… maar hij is tevreden van thuis te zijn. We nemen afscheid en wandelen terug naar de familie waar de lunch klaar staat voor ons. We eten zachte maïs met pindasaus. Soort rijstpapachtig lijkt het wel. Best lekker! En we eten het met een Mango-blad als lepel allemaal uit het zelfde bord, zoals het hoort! (ze gebruiken hier maar twee lepels alleen om te koken, verder geen bestek!

Maispap met pinda eten op de mat, allemaal uit hetzelfde bord, met een mangoblad als lepel. Lekker!

We houden een rustige namiddag. We leren nog wat Bemba, praten nog wat met Mario, spelen nog wat met Winston en Patrick. Tegen de avond gaan we bij ons lange kleren aandoen en als we terug komen kijken we hoe Mary Nshima klaar maakt. Dat moeten we toch zeker nog leren dit jaar! Nshima met kip en kool, best lekker! We krijgen ook weer ‘Umunkoyo’ aangeboden. Een typisch niet-alcoholisch drankje wat ze in het dorp drinken als afwisseling voor water.

Gezellig wat babbelen rond het vuurtje en de avond is weer om.

Zondag 19 december 2010 – KABANDA Dag 3

Mathijs doet net als gisteren een poging om vuur te krijgen in ons keukenvuurtje maar het hout rond onze hut is te nat, geen thee dus :).

Mario heeft precies niet zo goed geslapen en dus geen rondleiding in de voormiddag maar we zitten op de bamboe mat en praten wat, spelen wat, we leren Mario jongleren en oxo spelen :) …

De vrouwen zitten hier in het weekend trouwens altijd gewoon op de bamboemat tenzij dat ze eten bereiden. Verder valt er in het weekend niet veel te doen. Er zijn ook enkele leuke houten krukjes maar als er bezoek is of er zijn mannen in het gezelschap worden deze voor hun behouden. ’s Middags krijgen we kip met rijst en ‘Kapata’ (bladeren van de Cassave plant, niks wordt hier weggegooid!). In de namiddag gaan we op bezoek bij de grootouders van Mario langs zijn vaders kant. Hij wil ons namelijk tonen dat er nog mensen anders leven in het dorp. Mario’s grootmoeder woont namelijk nog ‘vrij dicht’ bij het centrum van het dorp langs een redelijk zandpad. Mario’s  grootvader bereiken we pas na 45 minuten goed doorstappen tussen struiken en bosjes door. Amai, dit is pas echt in the middle of nowhere. De kinderen moeten hier dus een uur stappen om tot aan de basisschool te geraken maar ze vinden de afstand niet ver, ze zijn niet anders gewoon. Ook hier nemen we een familiefoto om als cadeau te kunnen bezorgen later. We kunnen helaas niet lang blijven want er is weer onweer op komst en we moeten nog een uur terug wandelen.

Toch zijn ze zo vereerd met ons bezoek dat we een kip mee naar huis krijgen.  Iemand een kip cadeau doen is hier een heel groot iets, en het was dus een hele eer voor ons om een kip te krijgen!  We zijn net voor het onweer terug en wanneer we ons omgekleed hebben (lange kleren tegen de muggen) blijkt de regen toch wat uit te blijven! Dus nog tijd voor een bad met warm water deze keer, zalig!

Voor het eten praten we nog wat met Mary en Mario over het dorpsleven. Door de week bewerkt iedere familie hier hun eigen veld(en). Deze velden worden vooral bewerkt om zelf eten te hebben en er wordt soms ook een beetje verkocht aan andere dorpsgenoten. De familie hier heeft drie velden. Een cassave veld (wordt rauw gegeten, geroosterd of er wordt meel van gemaakt om Nshima van te maken), een veldje met apennootjes en een veldje met maïs. Dus door de week gaan de vrouwen in de voormiddag werken op het veld, in de namiddag rusten ze uit en maken eten voor ’s avonds. Een rustig leefritme dus.

Wat doen te mannen dan vroegen we ons af?  Het was ons al opgevallen dat er in de families die we tot nu toe ontmoet hadden vaak vrouwen zijn met heel kleine kindjes maar geen mannen in de buurt… Mario legt uit dat vele mannen hun vrouwen verlaten om naar de stad te gaan en dan nooit meer terug keren. Het werk komt dus vaak terecht op de schouders van de vrouwen en de kinderen. Ook dat is het dorp….

De avond is snel daar. De Nshima smaakt weer en we krijgen wederom Katapa en nog groenten van een plaatselijke ‘Bondue’ plant en gedroogde vis. Lekker! Gezellig wat keuvelen en ons weekend in het dorp zit er al op…

Het was heel gezellig, heel gastvrij, heel leerrijk, …. Zeker voor herhaling vatbaar! We hopen in augustus terug te kunnen komen voor een weekje Kabanda om dan ook zelf naar de werkvelden te kunnen gaan!

Maandag 20 december 2010

Op tijd op (6.30u) en valies pakken… dan verder naar de familie. Omdat we gisteren onze eigen kip die we cadeau hadden gekregen niet hadden kunnen slachten en proeven, moet dat absoluut vandaag. Je moet toch zeker wel van je eigen cadeau proeven! Dus starten we de dag vandaag met Nshima en kip :). Vreemd als ontbijt maar het is best nog lekker. Trouwens, iemand die gaat reizen moet goed eten en Nshima is volgens de dorpelingen het ideale eten om goed de buik mee te vullen!

Na het eten maken we nog wat familiefoto’s waaronder ééntje met de timer met ons erbij :), leuk aandenken!

Ons ontbijt op maandagmorgen: onze kip :) met nshima en groenten.

Onder: Patrick, Hanne, de grootmoeder, Cared, Joyce (geel bloesje), Mary.
Boven: Mathijs, Mario, Laddie, Winston

We nemen afscheid in ons beste Bemba. Al enkele woordjes geleerd en ze appreciëren het heel erg als we ons best doen hen in Bemba te begroeten. Zeker de oma die geen Engels spreekt. Om 9u15 zetten we ons langs de kant van de weg… volgens Mary en Mario moet er zeker een auto richting Kasama gaan vandaag dus wachten is de boodschap. 2 uur later passeert de eerste auto…in de verkeerde richting weliswaar. Mario en Mary zijn met ons aan het wachten en we amuseren ons weer met hen te leren jongleren, vier op een rij te spelen, … alles is goed om de tijd te verdrijven want om 15u30 zitten we nog langs de weg! Op de hele dag zijn er ons 6 auto’s gepasseerd waarvan 4 in de verkeerde richting, een geldtransport en één auto die niet richting Kasama reed maar op de splitsing van zandweg en asfaltweg naar het zuiden draaide richting Kapiri Mposhi…. Jaja, Afrika hé!

Zo blij als kindjes waren we dus toen om 15u35 eindelijk het minibusje aan kwam en nog net twee plaatsjes voor ons had. Goed zaten we niet echt (boven de motor = geen beenruimte en heet!) en ook het busje klonk niet zo betrouwbaar maar 3 u later waren we dan toch in Kasama! We stoppen aan de winkel om nog eten te kopen want het is maandagavond = zelf-kookdag. Maar tijdens het winkelen krijgen we telefoon van tante Lud die ons uitnodigt om bij haar te komen eten. Aangezien we geen zin hebben om te koken gaan we met alle plezier patatjes eten bij tante Lud. Nog wat babbelen en terug richting Margaret waar we fier met onze paar woordjes Bemba afkomen. Ook zij apprecieert het! Dan snel bed opdekken en slaapjes doen.

Het was echt wel een leuk weekend!

Dinsdag 21 december 2010

Bekomen van ons avontuurlijk weekend is het terug voetjes op de grond vandaag. Blog maken en internet checken… Ook onze poster voor de internationale namiddag op 29 januari 2011 is af geraakt en daar moeten we dus dringend wat reclame voor gaan maken. We hebben ook voor de rolstoelen gebeld en ze zijn eindelijk hersteld geraakt! Hopelijk kunnen we later deze week het transport regelen zodat de rolstoelen veilig terug in de school geraken. En dan is het natuurlijk uitkijken naar vrijdag avond en zaterdag kerstdag!

We houden jullie op de hoogte!

Tot de volgende!

Groetjes

Hanne en Mathijs

P.S.: onze hond (Spot) is op dit eigenste eigen moment zoals nu om 16.30u puppy's aan het krijgen! het zijn er al 7, misschien worden het er nog 8!!! :)